vreemd.

soms merk ik dat ik toch wel vreemd in elkaar zit.

oke, dit was natuurlijk al wereldlijk bekend, maar nu merk ik het zelf. wow.

vandaag is het 5 maart 2008. een best bijzondere dag voor een aantal mensen.
als eerst voor de mensen van Radio 538, want 05-03-08.
maar het was zeker ook een speciale dag voor een handje – zeg maar gerust karrevracht – vol leerlingen van het Bonaventura College, vestiging Mariënpoelstraat, in Leiden.
want 5 maart was de dag dat de dansvoorstelling, die Jitske en Annika voor hun profielwerkstuk in elkaar gezet hebben, zou worden vertoond. 5 maart was de dag waar zij al meer dan een half jaar naar toe hebben gewerkt. 5 maart 2008 was de dag waarop al hun harde werk beloond zou worden.

ik heb tijdens de repetities genoten van de dansers, op random momenten op school meegeholpen, ik was vandaag een member van de crew, ik had zelfs een wit bloesje voor ze aangetrokken – wat ik allemaal wel niet over heb voor hun – het voelde stiekem toch ook wel alsof het een klein beetje mijn PWS was.

van de eerste voorstelling heb ik alleen de eerste 2 minuten meegekregen, maar wat ik zag, was super. ik kende het natuurlijk al wel van de repetities, maar op een podium, met al dat licht, de kleding – voor het eggie – ziet het er nog 10 keer zo goed uit. toen ging ik verder met het inschenken van de verfrissingen voor het publiek, en ineens hoorde ik een galmende stem. ik wist dat het Jeroen was, ik wist precies welk stuk van de voorstelling het was, ik wist wat hij zou zeggen, ik wist het allemaal. en toch kreeg ik kippenvel.
van de tweede voorstelling kreeg ik een dans in het midden en het eindnummer mee. in een woord: ge-wel-dig. alles viel goed op zijn plaats en het zag er gewoon super uit. in het dankwoordje werd ik ook nog even genoemd – yay ^^. maar toen moest ik het podium op en dat had ik niet verwacht. ach ja, waarom ook niet.

toen kwam het eindwoord van de begeleider. Annika en Jitske stonden hand in hand, allebei met tranen in hun ogen. met een gezicht op standje ‘ahhhhww’ keek ik naar ze – *flits*. oh, dat was een foto. charmaaant.
“op de eindlijst komt een voldoende of goed te staan, maar dat doet jullie geen recht. bij jullie staat er ZG, van zeer goed.”, aldus de begeleider. op dat moment zag ik minstens één traan over hun wangen rollen en zelf knipperde ik ook vocht weg.
zodra wij van het podium waren, legde ik de mooie bloem neer en ging zo snel het kon de zaal in. ik moest en zou Annika en Jitske knuffelen. ^^ toen ik ze zag staan, beide met natte wangen en gebombardeerd met complimenten, ik voelde me zo trots. ik voelde me trots dat dat mijn vriendinnen waren, ik voelde me trots dat zij dit voor elkaar hebben gekregen, ik voelde me zo trots.

en nu realiseer ik me dat het vreemd is dat ik me meer trots voel over het PWS van iemand anders, dan dat van mijzelf.

vreemde veender ben ik toch ook.

Prince of Egypt, whooohoo. 8D

start: 23.04 – eind: 23.39