cheerful sad movie.

Ga huren/kopen/stelen/whatever, als je hem maar kijkt.
Want het is de meest genieuze film in tijden.
Naar mijn mening.

LITTLE MISS SUNSHINE is een komisch drama over probleemfamilie Hoover. Vader Richard – een doorgedraaide motivatiechoach -, moeder Sheryl, de homoseksuele en suïcidale oom Frank, dochter Olive, zoon Dwayne – die weigert te praten – en opa Edwin – vrijwel altijd onder invloed van drank of drugs – maken een roadtrip in een busje om de droom van hun zevenjarige dochter te verwezenlijken. Dit leidt tot de meest bizarre en geestige situaties.

Ten minste, dat zegt de achterkant van de dvd-hoes.

Mijn mening?
GA.DIE.FILM.KIJKEN. |:
Scene’s waar je blijft lachen, scene’s waar je lacht om te voorkomen dat je in janken uitbarst.

Ik ga nu even spoileren, dus niet lezen als je het niet wil weten. 8D [/warning]

__START OF SPOILER__

De scene waarin Dwayne erachter komt dat hij kleurenblind is en dus niet kan vliegen, die is zo mooi. Het moment waar hij begint te praten (of eigenlijk schreeuwen) is zo.. hartbrekend. Ik kan niet ontkennen dat er een traan over mijn wang liep. Dat werd eigenlijk alleen nog maar erger toen Olive naast hem ging zitten, alleen een arm om hem heen sloeg en hij besloot verder te gaan.
Ik weet niet hoe, maar het deed me goed te zien hoe hard oom Frank het hotel binnenrende om Olive nog te kunnen laten inschrijven. Alsof hij weer iets had om voor te leven.
Ik lachte me dood bij het stuk waar Olive optreedt. Serieus, hoe geniaal. Grandpa would have loved to see that.

__END OF SPOILER__

Het enige waar ik niet over uit kan, is hoe lelijk de tanden Toni Collette zijn. Dat frustreerde me ook al bij ‘In Her Shoes’.

Kortom, ga die film kijken. Like, de gele VW-bus is al reden genoeg.