Dag en nacht.
Oude Wetering, 19 november 2008.
Ik zit op de bank, met mijn laptop op schoot. De televisie schreeuwt door het huis heen en de beelden flitsen om aandacht. De lamp die boven me hangt, verlicht een deel van de kamer in het huis waar ik woon. Een huis van baksteen en cement, met verwarming, ramen, meubels en materiële zaken.
Krottenwijk, Cambodja, zomer 2008.
Een moeder van 3 bevalt van jongen en een meisje, een tweeling. Door de kosten van de bevalling heeft ze een schuld van 60 euro. Ze verkoopt het meisje aan een echtpaar en ontvangt daar 60 euro voor. Alsnog heeft ze niet genoeg geld voor babymelk en -voeding. Om toch geld te verdienen, gaat haar man dagelijks de straten van de stad in, om afval te verzamelen. Plastic flesjes en frisdrankblikjes zijn het meeste waard. Voor een kilo krijgt hij 24 cent. Maar de helft van zijn vondsten wordt gestolen.
Dit contrast is belangrijker dan dag en nacht.
Die vindst ik heel mooi :ah: En je hebt ook groot gelijk. Dan hebben we het hier maar goed.
Confronterend.
Als ik nou alle plastic flesjes en frisdrankblikjes zou verzamelen en ze in een grote teil over de oceaan laat varen en hopen dat ze daar terechtkomen.
Zou dat een verschil maken?
Je had al verteld dat je er een blogje over ging schrijven, maar de manier waaróp je het gedaan hebt, vind ik absoluut fantastisch. Serieus. o.o<3
Even dat terzijde: ik vind het net als Zjo al zegt heel erg confronterend. Kijk, om er nu constant met een medelijdend gevoel over na te denken, daar schiet niemand iets mee op. Maar soms moet het eens gezegd worden. Hoe groot kan een contrast zijn?